OP NAAR MEER DOEMATIGHEID

Het is de tijd van het jaar, ik hoor het van veel mensen om me heen. De drukte die in september begint en doorraast tot de kerst. Projecten die na de zomer opgestart worden, projecten die voor eind van het jaar afgerond moeten. Je doet interviews, gaat naar congressen, maakt verslagen, schrijft verhalen. Superdoelmatig bezig. Er is alleen de kortste weg van A naar B om goed en snel te leveren. Het lukt. Voelt lekker. Maar merk jij ook dat je er een beetje van opdroogt? Dat je zo doelmatig bezig bent dat je geest vergeet te dwalen? 

Iets laten verschijnen

Normaal schieten door de week en de maand ideeën in mijn hoofd, voor blogs, tekeningen, teksten. Nu niet. Nu denk ik: waar is mijn verbeelding. Wat ís verbeelding. Het woord fantasie betekent: iets laten verschijnen in je geest. Bij mij verschijnt er even helemaal niks. Als ik niet word aangeslingerd door een opdracht en ik de motor zelf op gang moet brengen, mis ik op dit moment de brandstof. Herkenbaar?

Best een goed idee

Gelukkig zijn er dan de woorden die je verkeerd typt. De verschrijvingen. Zoals laatst: doematigheid, tikte ik. En ik schreef het groot in mijn notitieboek. Dat is best een goed idee. 

Ik ga komende week naar het Lage Noorden. Een mini-residentie. Een week lang tekenen, dacht ik. Maar misschien matig ik ook wel even met doen.